عمو و مهربونياش

آه از این دم سردی ها،خدایا..

amoovamehraboonihash — Sat, 21 Nov 2009 12:09:18 GMT

به نام خدای مهربون

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

سلام..

ابروهاشو بالا انداخت و تموم جملات بزرگونه ای که برای مقابله با دنیام بلد بود تو ذهنش مرور کرد..و من خیلی ساده حدس میزدم چی قراره بگه..الان میگه..الان میگه بچه بازیه!..اگه نگفت اسممو عوض میکنم میذارم اقدس!

ـژاله به نظرم اینا خیلی بچه بازیه!

چشمامو بستمو یه نفس عمیق کشیدم..یه مکث کوتاه...یه دنیا خاطره ی سبز و صورتی مثه فیلم از ذهنم گذشت..به چشماش دقیق نگاه کردم..منو نبرد..منو با خودش به هیچ دنیای خاصی نبرد...اون متعلق به دنیایی بود که آدماشو میدید..میتونست به در و دیوارش دست بکشه..میتونست آدمای دنیاشو به همه نشون بده...به همه...نمیدونست که فقط هر چیزی که دیده میشه اصل نیست...نمیدونست که توی همین دنیا میتونه میلیون ها دنیای خوب و بد باشه که تک تک آدمای روی کره ی زمین واسه خودشون ساختن...نمیدونست باید به دنیاهای خوب اخترام گذاشت..به قول آجی پری کی مشخص میکنه دنیای ما واقعیه یا دنیای اونا؟...از کجا معلوم دنیای اونا یک اشتباه نباشه؟...اون روز خیلی تنها بودم خیلی دلم گرفته بود با بغض و کمی جیغ!به پریسا میگفتم پس ما چرا اینقد تنهاییم؟چرا نمیتونیم راحت باشیم؟..گفت:مگه ما خدا رو میبینیم؟!...اینو که شنیدم آروم شدم...آره دنیامون تو دلمونه و همه نمیتونن درکش کنن اما شیرینه..مثله عسل

دوباره به چشماش نگاه کردمو گفتم:دنیای من اینه!..خاطراتمو برای خودم نگه داشتمو خندیدم.. به تلاشش برای بیرون آوردن من از جهل خندیدم!!...کیف سنگینمو برداشتمو رفتم سر کلاس..

(نتیجه اشم تو نقاشی ها میبینین!نقاشی های سر کلاس!پائینی رو خانومه خوب اسکن نکرد..واسه ساعت ریاضی بود..)

به سکوت سرد زمان به خزان زرد زمان

نه زمان را درد کسی نه کسی را درد زمان

بهار مردمی ها دی شد زمان مهربانی طی شد

آه ازاین دم سردی ها،خدایا آه از این بی دردی ها ،خدایا..

پی نوشت ۱:عمو دوستت دارم..خیلی.!!!!

عمومو میخوام!(موخوام!)

amoovamehraboonihash — Sat, 14 Nov 2009 08:26:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام سلام!

دلم تنگ شده عمویی...۲۴ اسفند ۸۴..

بچه ها اینا لینکای ۲ تا خاطره ایه که سالای قبل توی وبم نوشتم(مائده خانومی تقدیم با عشق!)

http://amoovamehraboonihash.blogfa.com/86041.aspx

http://amoovamehraboonihash.blogfa.com/86061.aspx

کتاب امروز!

مبارزان راه روشنایی

پائولو کوئیلو

دست علی یارتون خدانگهدارتون

پی نوشت۱:چهار تا خاطره نوشته بودم دوتاشو نتونستم پیدا کنم..بازم میگردم..چون عجله داشتم نتونستم آرشیومو کامل ببینم..

پی نوشت۲:اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش باش...

دیوارهای دنیا بلند است

amoovamehraboonihash — Sun, 08 Nov 2009 06:20:18 GMT

به نام خدا

سلام عمویی عزیزم و آجی های قشنگم ..این بخش از کتاب در سینه ات نهنگی میتپد رو خیلی دوست دارم..

دنیا دیوارهای بلند دارد و درهای بسته که دور تا دور زندگی را گرفته اند.نمیشود از دیوار های دنیا بالا رفت.نمیشود سرک کشید و آن طرفش را دید.اما همیشه نسیمی از آن طرف دیوار کنجکاوی آدم را قلقلک میدهد.کاش این دیوارها پنجره داشت و کاش میشد گاهی به آن طرف نگاه کرد.شاید هم پنجره ای هست و من نمیبینم.شاید هم پنجره اش زیادی بالاست و قد من نمیرسد.

با این دیوار ها چه میشود کرد؟میشود از دیوارها فاصله گرفت و قاطی زندگی شد و میشود اصلا فراموش کرد که دیواری هست و شاید میشود تیشه ای برداشت و کند و کند.شاید دریچه ای،شاید شکافی،شاید روزنی.

همیشه دلم میخواست روی این دیوار سوراخی درست کنم.حتی به قدر یک سر سوزن،برای رد شدن نور،برای عبور عطر و نسیم،برای...بگذریم.

گاهی ساعت ها پشت این دیوار مینشینم و گوشم را میچسبانم به آن و فکر میکنم،اگر همه چیز ساکت باشد میتوانم صدای باریدن روشنایی را از آن طرف بشنوم.اما هیچوقت،همه چیز ساکت نیست و همیشه چیزی هست که صدای روشنایی را خط خطی کند.

دیوارهای دنیا بلند است،و من گاهی دلم را پرت میکنم آن طرف دیوار.مثل بچه ی بازیگوشی که توپ کوچکش را از سر شیطنت به خانه ی همسایه می اندازد.به امید آنکه شاید در آن خانه باز شود.گاهی دلم را پرت میکنم آن طرف دیوار.آن طرف،حیاط خلوت خانه ی خداست.و آن وقت هی در میزنم،در میزنم،در میزنم،و میگویم:دلم افتاده توی حیاط شما،؛میشود دلم را پس بدهید...

کسی جوابم را نمیدهد،کسی در را برایم باز نمیکند.اما همیشه دستی دلم را می اندازد این طرف دیوار.همین.و من این بازی را دوست دارم.همین که دلم پرت میشود این طرف دیوار،همین که..

من این بازی را ادامه میدهم و آنقدر دلم را پرت میکنم،آنقدر دلم را پرت میکنم تا خسته شوند.تا دیگر دلم را پس ندهند.تا آن در را باز کنند و بگویند:بیا خودت دلت را بردار و برو.آن وقت من میروم و دیگر هم برنمیگردم و من این بازی را ادامه میدهم...

(عرفان نظر آهاری ـ کتاب در سینه ات نهنگی میتپد)

پی نوشت ۱:عمو بابت همه چیز ممنون

پی نوشت۲:به حسن گفتم داداشم میشی؟خندید..و آره ی آرومی گفت..حالا دو تا داداش دارم..سجاد..حسن..فداشون بشم الهی

پی نوشت ۳:شیوا صرامی..آجی..دلم برات یه ذره اس..دوستت دارم آجی..ببخش که سرم شلوغه

آجی فرزانه عزیزم..خیلی با معرفتی به خدا..مروارید جان..ممنونم..خوشحالم که بلاخره قسمتت شد بری..آجی محدثه نازنینم به یادت هستم..آجی صباحم کجایی؟دلم برات قده نخود شدهآجی نرگسم واقعا نمیدونم چطوری ازت تشکر کنم.. و....

پی نوشت ۴:گوشیم یه مدت خاموشه..به خاطر درس!!

غریبانه...

amoovamehraboonihash — Thu, 05 Nov 2009 10:06:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام..

دیروز واسه اولین بار برنامه عمویی رو بین دوستای کوچولوم دیدم..

برنامه شروع شد..همه ساکت شدیم..عمو اومد..دست جیغ هورا!!!

فاطمه گفت:عموپورنگ صداش خیلی قشنگه...اون یکی گفت من شعر بارونش رو خیلی دوس دارم..

به تخته سیاه برنامه نگاه میکردم که موضوع روش نوشته نشده بودحتما عمو یادش رفته بنویسه..یهو فاطمه قاسمی ازم پرسید:چرا عموپورنگ رو تخته ننوشت؟خنده ام گرفته بود!گفتم منم داشتم به تخته نگاه میکردم!بیا با هم حواسمونو جمع کنیم ببینیم عمو کی روی تخته مینویسه...بعد از میان برنامه موضوع همسایه داری رو تخته نوشته شده بود..با هم دیگه گفتیم ،نوشت ... نوشت!!!

وقت مسابقه تلفنی بود...اسم شرکت کننده رو که دیدم خشکم زد...سجاد..از کجا؟از کرمان..خدایاااا..تموم سلول هام داغ شده بودن...دلم میخواست با صدای بلند گریه کنمو صداش کنم سجاد..داداشی...نمیشد نمیتونستم..بغضمو قورت دادم..تازه یاد عمو افتادم!عمو انگار دلش نمیخواست با سجاد خداحافظی کنه!..ارتباط تلفنیشون کش اومده بود.. یه لحظه دلم خواست خودمو گول بزنم..یه لحظه دلم خواست فکر کنم این سجاد خودمونه که از پیش فرشته ها با برنامه تماس گرفته...چه اتفاق شیرینی بود...دلم بدجور گرفت..دلم داداشمو میخواست..با بهار که صحبت کردم حالم بهتر شد..به بهار گفتم عمو دلش سجاد رو میخواد..با تموم وجود میخوادش..کاش اون نرفته بود..کاش...

بهار گفت: با اینکه سجاد رفته اما همیشه پیش عمو هست..

(اگه سجاد نرفته بود عمویی وقتی دلش میگرفت نمیتونست حرفاشو بهش بگه، نمیتونست باهاش ناگفته هاشو بگه...)..آره..خیلی خوبه..سجاد..عزیزه آجی ازت ممنونم که عمو رو تنها نذاشتی......

اما داداش آقا ما هم هستیما!!

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد...

از اول تا آخر برنامه حسن بدون هیچ حرفی ایستاده بود کنار تلویزیون و فقط به عمو نگاه میکرد...دلم آتیش گرفت!فهمیدم منتظر خونده شدن اسمشه...حسن ۱۰ سالشه..با هم رو دربایستی داریم!دلم میخواد مثه بقیه دوستام تا میبینمش بغلش کنم بوسش کنم بهش بگم داداشی...اما تا حالا نتونستم..

بدجور دلم هوای سجاد رو کرده بود..بعد از برنامه ندیدم حسن کجا رفت اما دنبالش گشتم تا ازش بپرسم داداشی من میشه یا نه؟...ندیدمش...

پی نوشت ۱:شنبه تولد فاطمه قاسمی عزیزمه...تولدش مبارک!

پی نوشت ۲: ۱۵ آبان تولد آجی رامینای عزیزم رو تبریک میگم....

آرزوی لبخندت!!

amoovamehraboonihash — Sat, 31 Oct 2009 06:25:18 GMT

به نام خدای بزرگ

سلام،

خیلی سخته دیدن سرخی چشمای کسی که خیلی برات عزیز..

سخته که نتونی برای یه لحظه کوتاه هم لبخند رو به لباش هدیه کنی..خدایا..

همه جا همهمه اس..

قطار تند و روشن دیگری غرش کنان آمد،شازده کوچولو پرسید:

این ها مسافران اول را تعقیب میکنند؟! سوزنبان گفت:این ها هیچ چیز را تعقیب نمیکنند.

این ها در قطار یا میخوابند یا خمیازه میکشند،

فقط بچه ها هستند که بینی خود را به شیشیه ها میفشارند!

خدایا،به حق دلایی که با خنده هاش با بازی هاش شاد شدن،دل خودش رو هم شاد کن..

خدایا این دنیا واسه بچه ها هم هست؟!

خداجون ما از بازی های بی مفهموم آدم بزرگا خسته شدیم..تنهامون نذار..

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش

بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش...

التماس دعا...

پی نوشت ۱:کاش این قدرت رو داشتم که در برابر این ۸ سال که دل ما رو شاد کردی یکبار یک لحظه دلت رو شاد کنم...اما...

تصوراتم..

amoovamehraboonihash — Mon, 26 Oct 2009 06:48:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام..

بچه ها که نقش مامان عمویی رو بازی میکردن دلم آب میشد!

همیشه دلم میخواست منم نقش مامان عمویی رو بازی کنم ..از بچه هایی که خوب صحبت نمیکردن و وقت تلف میشد لجم میگرفت!میگفتم اگه من جای اینا بودم واسه عمویی یه مامان مهربون میشدم..یه عالمه باهاش صحبت میکردم و..هنوزم همین حس رو دارم..گاهی نمیتونم تصور کنم این عمو همون عموی ۳۶ ساله اس!وقتی بچه میشه،وقتی لباشو برمیگردونه و میگه نوموخوام!..دلم کباب میشه!جیز جیز!میگم جاااانم مامانیییی، نه نه مامانم بغض نکن!

(حالا تصور کنین من اینا رو بلند بلند میگم مامان و بابامم میزنن زیر خنده!)تازه،گاهی هم دعواش میکنم!مامانا که همیشه نباید قربون صدقه ی بچه برن،اینجوری به ضرر بچه اس!اینهمه سفارش میکنم عمویی امروز خودتو ننداز زمین(تو دلم میگم مامانی!خو چکار کنم؟!اگه بنویسم مامانی عمو از وبلاگش پرتم میکنه بیرون!)میگم خدای نکرده ممکنه شوخی شوخی حواست پرت بشه بدجوری بخوری زمین!دقیقا اون روزی که سفارش میکنم بدتر میشه!شیرجه میره!شنبه همین هفته خیلی بد خودشو انداخت منم دادم رفت هوا...بلند بلند و با لج وصف نشدنی میگفتم:اصلا هر چقد دلت میخواد خودتو بنداز..به من چه!...اصن خوبت شد؟خوبت شد خودتو انداختی لباست کج و کوله شد..خوبت شد..!مامانم تو آشپزخونه بود..کنجکاو شد اومد ببینه چه خبر شده!مامانمم گفت:خب چرا خودشو میندازه؟کار خوبی نیست که..دکورشون خطرناکه!تازه مامانم گفت اصن از دکور ایندفه خوشش نیومده. بله!(منم دلم خنک شد!)

تا حالا بچه لجبازتر از عمویی آقا دیده بودین؟!..پور پوریه لجباز..مامانی..قربون چشمات برم واسه خودت میگم عزیزه مامان..چرا گوش نمیدی؟همه ی احترام به مامان و بابا این نیست که وقتی میگم پفک نخور،نخوری!مامانم،دوس داری دلم بشکنه..بلرزه؟میدونی لبه ی اون دکورتون چقد تیز و خطرناکه؟اذیت نکن دیگه مامانی..آفرین پسر گلم..........ها؟! اِ نگا کن تو رو خدا!..کجا بودم؟..آها،گاهی دلم میخواد عمو باشه و با بچه ها وسطی بازی کنیم...اگرم وسطه بازی عمویی آقا به نفس نفس بیفته من باهاش قهر میکنم و بازی رو ول میکنم میرم تو خونه..اصنم چه معنی میده عموییم زود نفس کم بیاره؟

گاهی هم از فکر یه دست بازی منچ و مارو پله با عمویی ذوق زده میشم..من نمیدونم چرا مطمئنم یه روز با عمویی منچ بازی میکنم!هیچکدوم از فکرام برام غیر واقعی نیست...نمیدونم چرا مثه همیشه مطمدنم همش اتفاق می افته..و این واسه دلخوشیم نیست!اطمینان کامل دارم!عمویی آقا که الان به حرفام میخندین اگه یه روزم به عمرم مونده باشه این اتفاقا می افته.حالا شما بخند!!!

همیشه تصور میکردم اتاق عمویی پر از رنگای شاد و قشنگه..پر از عروسک..وقتی عمویی گفت تختش صورتیه مطمئن شدم همه چیز تقریبا همونجوره که فکر میکردم!..وای خدا..این عموی منه؟؟چقد کوچولوئه!...مامانیییییییییییییی!(جو منو گرفت!)

گاهی هم..شرمنده عمو..میدونم الان میگین:خجالت بکش!..اما گاهی هم من میشم بچه عمو میشه مامان!مامان دوستت دارم!..اونجاهایی که عمویی سفارش میکنه اونجاهایی که خدای نکرده اذیت میکنیم و داد میزنین!اونجاهایی که سکوت میکنین تا متنبه و پشیمون بشیم!و بعد با یه حرکت مهیج سکوت رو میشکنین و همه کنار هم میخندیم شبیه مامانا میشین....راستی،وقتی مامانی بچه اش واسش مهم نباشه نه بهش ایراد میگیره نه تذکر میده نه راهنماییش میکنه ...کاری به کارش نداره!..و چه خوبه که من هیچوقت همچین حسی رو نداشتم!..مامان..مامانی...مامان جون! قده تموم دنیا دوستت دارم!

با تموم این فکرا یک بار در عمرم احساس کردم عمویی بزرگه!و خجالت کشیدم باهاش صحبت کنم!اولین باری که زفتیم دیدنت عمویی و من ۱۵ ساله بودم عمو یه کت مشکی پوشیده بود...من اما انتظار داشتم عمو رو با لباسایی شبیه لباسای تو برنامه ببینم!با چشمای گرد عمو رو نگاه میکردم...بعدها با خودم کنار اومدم که همیشه قرار نیست عمو مثه تو برنامه لباس بپوشه!!!و البته بعدا ذوق کردم که عموییم لباس بیرون از برنامه اش اینقد ساده و سنگین و آقایانه اس!(چی گفتم؟؟!)

دوستت دارم عمویی قده تموم دنیا....

پیشاپیش عیدتون مبارک....

و حالا این شما و این هم کوچووووول!

(از حموم اومده..)

http://night-skin.com/upload/images/xiuf0dxof4yoohwwoys.jpg

(این زمستونه پارساله..اگه رو دیوار رو با دقت نگاه کنین نت برداری های منو میبینین!!)

http://night-skin.com/upload/images/y893k72mh1lzm2aikjmg.jpg

(فضوووووووووووول!!!)

http://night-skin.com/upload/images/a573luwcrn9jknmwicis.jpg

(در حال بازیگوشی)

http://night-skin.com/upload/images/vws0vv2ctnmgunsy1dcq.jpg

(در حال گریه)

http://night-skin.com/upload/images/xybuexoz9sb3oxfc24xz.jpg

(تاب بازی کیف میده!!خوش به حالت کوچول!)

http://night-skin.com/upload/images/othd08pj1p0g8s2qqm6.jpg

(لالا!)

http://night-skin.com/upload/images/j9flc4b1ijyy1sdckfyk.jpg

(آبجی کوچول..اسمشو گذاشتم دریا)

دست علی یارتون/خدانگهدارتون

میدونستین عمویی؟!

amoovamehraboonihash — Sat, 17 Oct 2009 06:16:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام عمویی عزیزم..سلام آجی های قشنگم..

روز دختر مبارک

http://night-skin.com/upload/images/zlks8mlie2flut197t8.jpg

غروب بود..پری تماس گرفت..مثه همیشه ،شاد و شیطون نبود..یادم نمیاد اون شب جز

"دلم برا عمو تنگ شده" جمله ی دیگه ای رو ازش شنیده باشم!

ژاله دلم برا عمو تنگ شده...دلم براش تنگه...آجی.دلم واسه عمو تنگه..نمیدونم اون شب پری چند بار این جمله رو تکرار کرد...و من ساکت موندمو فقط گوش میدادم..توی دلم میگفتم:

عمویی پریسات ؛پری کوچولوت دلش برات تنگ شده..دلش عموشو میخواد..بهونه گرفته..چی بگم آروم شه؟!

اینقدر گفت و گفت که یه ذره دلش خنک شد و من ساکت ساکت بودم!!!

چند شب گذشت...حالا نوبت من بود !!

پری دلم واسه عمویی تنگه...پری دلم تنگ شده..عمویی میدونه دلم خیلی براش تنگ شده؟؟؟

پریسا گفت:نمیخوام بگم نمیدونه...نمیخوام باور کنم نمیدونه...پس..آجی،

حتما حتما عمو میدونه دلت براش خیلی تنگه!!!

پی نوشت۱:دوستت دارم عمویی...

پی نوشت۲:بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است/بیار باده که ایام عمر بر باد است

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود/ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است...التماس دعا

پی نوشت ۳ : سکوت می کنی و می شنوم کلماتت را ٬ سکوت می کنم ... می شنوی مرا ؟!

۲۹ / ۷ / ۱۳۸۸

خوشحالم..

amoovamehraboonihash — Tue, 13 Oct 2009 03:29:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام...

آدم وقتی دستش از دنیا کوتاه میشه خیلی بده...نه؟!الان دست من از رایانه ی خونه کوتاهه و تو دانشکده هستم...

این روز اول مدرسه اس

من چتری دارم اونی که گل دستشه همسایه قدیممونه...یادش بخیر..

اینقد خنده دار بود!امسال،روز اول دانشگاه رفتنمو میگم...با همین حس و حال و هوا رفتم سر کلاس..

آبجی های قشنگم یه چیز رو اومدم بگم که از عذاب وجدانم کم کنم...خیلی دلم تنگه براتون..خیلی زیاد..اما این ۳ ماه نمیتونم مثل قبل باشم..هم باید برم دانشکده هم باشگاه هم نقاشی کتاب رو انجام بدم ..بهم حق میدین که یه خورده دیر بهتون سر بزنم؟واقعا شرمنده مهربونیاتونم..قول میدم جبران کنم..

راستی بچه ها..جمعه مسابقه کونگ فو دارم ..خیلی دعام کنین...یادتونه عمو تو نقره گفت من اومدم تو نقره اما بچه ها شما طلا بگیرین؟!..منم میخوام برم طلا بگیرم!..سخته اما ممکنه..تموم تلاشمو میکنم...

این روزا خیلی دلتنگ داداش سجادم هستم...دلم میخواست چشم رو هم میذاشتمو میرفتم بم..کنارش..هنوز خودمو سرزنش میکنم که چرا اونقدر زود از کنارش بلند شدمو برگشتیم...

این روزا برنامه که شروع میشه از اینور اتاق میپرم به اون طرف...خیلی خوشحالم..خیلی..حتما خبر خوشی توراهه..

دیشب دلم واسه عموبهروزم تنگ شده بود..یعنی میدونه دخترشم؟!

توی کلاسمون که وارد بشین خیلی راحت منو از بقیه تشخیص میدین!!آخه همه با هم سخت مشغول صحبت و نخود چی خورون پشت سر این استاد و اون استادن من اما غرق فکرای خودمم!!گاهی حس میکنم افتادم تو لونه زنبور!کلی صدا اطرافمه..همهمه اس..و من متمرکز ری فکرای خودمم!!!اصلا وقت نمیشه که بشینم با بچه ها درباره استادا صحبت کنیم..اصلا می ارزه؟!...یه بار چشمامو بستمو به صداها گوش دادم..خیلی خنده ام گرفت!..شدیدا حرفاشون بی مزه بود!یه نگاه به در کلاس انداختمو یه چیز خنده دار به ذهنم رسید..تصور کردم منکه این وسط شدم جوجه اردک زشت همینجور که ساکت نشستم یهو عمو میاد جلو در کلاس دنبالم!!!بعد براش بای بای میکنم و میپرم میرم جلوی در..بلاخره ممکنه دیگه!!..اینقد از این فکر خوشحال شدم که خدا میدونه!!!...عمو؟..نخندین!!

راستی این جدولای کنار جوب دانشکده جون میده واسه راه رفتن!چه دیرم شده باشه چه وقت اضافی گیر بیارم از روی اونا راه میرم...اینقد کیف میدههه..جای شما خالی!!

دوستون دارم...

دست علی یارتون/خدانگهدارتون

پی نوشت ۱:شرمنده که روی یک موضوع تمرکز نداشتم!آخه چند دقیقه دیگه باید برم سر کلاس عشق!نه ...یعنی شیمی!

پی نوشت ۲:عمو خیلی دلم تنگه..

صورتی..پاک.صادقانه..کودکانه !

amoovamehraboonihash — Tue, 06 Oct 2009 19:27:18 GMT

به نام خدای مهربون

سلام عمویی و آجی ها...

http://thumbsnap.com/vf/KkhSBXqH.jpg

این اولین عکسیه که درست کردم..فتوشاپ ندارم...بلدم نیستم!با نقاشی درستش کردم ببخشیدکه قشنگ نیست اما من این عکس عمو رو خیلی دوست دارم و این شکلی میبینمش..

دوست دارم عمو...

بهار عزیزم..اینم عکس اصلی:

التماس دعا..

پی نوشت۱:درسام خیلیییییییییی سنگینه...دعام کنین..خیلی..ممنونم..

پی نوشت۲:چقدر عموبودن سخته..؟!..وقتی میدونم نمیشه وقتی میدونم نباید، اما بازم نق میزنم که منم یه عروسک میخوام...نه..خود منطقیم اینو نمیخواد..نبایدم بخواد..اما من...گاهی دلم نصیحت میخواد..گاهی هم دلم میخواد سوالامو فقط از عموم بپرسم..لج میکنم با خودم انگار!!هنوزم نمیدونم اغماض یعنی چی؟..اغماض یعنی چی عمو؟!توی شیمیم بود..از هیشکی نپرسیدم..!

آرزوی فرشته کوچولو...

amoovamehraboonihash — Fri, 02 Oct 2009 09:29:18 GMT

به نام خدای بزرگ..

سلام..

یکسال از دوستیمون میگذره...فکر نمیکردم ادامه پیدا کنه اما شد..و حالا با هر ۱۳ نفرشون دوسته دوستم!!اگه نتونم برم پیششون چند روز پشت سر هم خوابشونو میبینم!!

یادمه اولین بار اینجوی شروع شد که فیتیله چند بار اومد گرگان..از بچه ها پرسیدم برنامه کودک دوس دارن؟عموپورنگ ـ فیتیله ...همه ذوق زده شدن .. با عمو نشد هماهنگ کنیم که اگر اومدن گرگان پیش دوستای منم بیان...اما فیتیله قرار بود بیاد گرگان. باهاشون صحبت کردیم و گفتن حتما میان..بچه ها خیلی خوشحال شدن..تا چند هفته توی موسسه حرف از جشن بود..بعد از جشن بچه ها دلتنگی میکردن واسه همین گفتم که اسماشونو میدم تو برنامه زیر نویس کنن...نامه نوشتن و نقاشی کردن و اینا رو با اسم خودشون تو سایت میذاشتم و جوابشونو میگرفتم..اما از بین این بچه ها یک نفر هیچوقت واسه فیتیله نامه ننوشت!گفتم فاطمه نمیخوای بنویسی؟گفت :من عموپورنگو دوس دارم!میخوام واسه عموپورنگ نقاشی بکشمو نامه بنویسم...بغلش کردمو گفتم:آخه..عموپورنگ..آخه لندنه!!!نمیتونم نامه اتو برسونم!فاطمه ناراحت شد..گفت:برنمیگرده؟لندن واسه چی؟!(اون موقع عمو دست نوشت رو خودش اداره نمیکرد..اگه یادتون باشه باید خواسته امونو گروهی میگفتیم و تکرار میکردیم تاحرفامونو انتقال بدن)گفتم:خب..تو نامه اتو بنویس من سعیمو میکنم..از جاپرید و رفت یه نامه نوشت..ازم پرسید دوستت دارم به انگلیسی چی میشه؟خنده ام گرفت واسش رو یه کاغذ نوشتم I love you !نامه اش که تموم شد دیدم با خودکار اکلیلی پائین نامه اش نوشته I love youچشماش پر از امید بود..گفتم فاطمه بهت قول نمیدم..عمو از لندن برگشت..تنها کاری که تونستم بکنم این بود که متن نامه اشو تو دست نوشت نوشتم..اما انگار عمو نخوند..از اینکه فاطمه بین اونای دیگه رو حرفش ایستاده و فقط و فقط دلش میخواست واسه عموپورنگ بنویسه خوشحال بودم..اما از طرف دیگه عذاب وجدان ولم نمیکرد..چی میشد به جای من فاطمه عمو رو از نزدیک میدید؟..اما امکانش وجود نداشت و نداره..اجازه نمیدن با بچه ها تا سر خیابوون بریم چه برسه بخوام با بابا ببرمش تهران!!!چند ماه یه بار بچه ها نامه هاشونو بهم میدادن تا بفرستم اما فاطمه فقط کنارم مینشست و میگفت:عموپورنگ!

یکسال گذشت..چند شب پیش آقای فروتن باهاشون تماس گرفت و با بیشترشون صحبت کرد اما فاطمه..!!تنها دلداری که میتونستم بهش بدم این بود که میگفتم فاطمه منم عموپورنگ رو خیلی دوس دارم.اما عمو سرش خیلی شلوغه خیلی ها نامه میدن..نمیتونه تک تک نامه ها رو جواب بده اما همه بچه ها رو دوس داره..سرشو با ناراحتی تکون میداد یعنی قبول!!

هفته قبل که به بهونه ی شیرینی قبولیم رفتم پیششون واسه عمو یه نقاشی کشید..گفتم باشه حتما میدمش به عموپورنگ(چون ایندفعه مطمئن بودم عمو میبینش!)خندید..گفت:جوابمو میده؟!..موندم چی بگم..

گفتم اگـــــــه دعــــــــــــــا کنی حـــــــتما !!!

با همشون خداحافظی کردمو اومدم کفشامو بپوشم که دیدم فاطمه اومد بیرون توی حیاط..گفتم تو برو تو دیگه..انگار یه لحظه با خودش فکر کرد چی بگه..زود گفت:نه..در رو ممکنه نتونی باز کنی خیلی سفته!!!تا حالا بهونه از این خنده دارتر نشنیده بودم آخه در هیچ مشکلی نداشت!!تا دم در باهام اومد..تو دلم ازش تشکر کردم که همچین بهونه ای رو سر هم کرد تا چند دقیقه بیشتر کنار هم باشیم..یه نگاه به کوچه انداخت و چند لحظه ساکت شد..منم نگاش میکردم!..به یه در بزرگ اشاره کردو گفت:اینجا پیرمردا رو نگه میدارنااا..گفتم:واقعا؟من تا به حال نمیدونستم..با کنجکاوی پرسید:اینا ماماناشون ولشون کرده اینجوری شدن؟؟..باز از اون سوالا بود!!!..گفتم نه اینا خودشون مامان و باباهایی هستن که بچه هاشون ولشون کردن..تعجب کرد..انگار براش قابل درک نبود..بچه ها چطور میتونستن این کار رو بکنن؟..چه تصور وحشتناکی داشت فاطمه..نبود مادر = بدبختی!...اون بچه ها هیچوقت مثل فاطمه درک نکردن مادر یعنی چی..هیچوقت حسرت نداشتنشونو نخوردن..

حــواسشو پرت کــردمـو گفتـم:پس دعـــا یادت نــــره ها..چشمـــاشو بســـت گفت:باشـــــــه..

ازش خداحافظی کردم...با چشمای درشت و پر از صداقتش بهم خیره شد و گفت:بازم بیا!

این نقاشی فاطمه قاسمی ۱۰ ساله برای عموپورنگ ..

یادمه منم وقتی میخواستم ثابت کنم کسی رو خیلی دوست دارم میگفتم دوستت دارم برای همیشه!الانم گاهی میگم..!

و این نامه هم واسه یکی دیگه از بچه ها هست،فاطمه لرستانی ۱۰ ساله..

متن این نامه خیلی جالبه خنده ام گرفته بود..این نامه واسه وقتیه که عمو مسکو بود...گفتم عمو ایران نیست فکر کرده دیگه قرار نیست برگرده!نوشته ازتون خواهش میکنم به ایران بیاین!اگر کاری توی خانه ندارید به گرگان بیاین تا به بچه ها سر بزنین...وای مردم از خنده وقتی اینو خوندم!گفتم فاطمه اتفاقا عمو تو خونه خیلی کار داره!کمک مامانش کمدا رو تمیز میکنه ظرفا رو میشوره و...!!خندید و گفت:منظورم این نبود که!!از این کارا که نمیکنه!حالا منم شوخیم گرفته بود ول نمیکردم! گفتم:کی گفته عمو کمک مامانش نمیکنه...همه اینا رو بهت جدی گفتم!راستی این برگه رو از دفتر خاطراتش کند که نامه اش خوشگل باشه!!

امروز ۱۳ مهر ماهه...آرزوی فاطمه ها برآورده شد ..

عمو ممنونم...عموییه عزیزم وقتی اسم ها رو میخوندین با موبایل ضبط کردم..نمیدونستم میخواین اسماشونو بخونین ..فقط حس کردم باید ضبط کنم!..بعد از برنامه از مامانم خواستم که بریم موسسه اما مامان خسته بود گقت سریع برمو برگردم آخه ساعت ۶ بود و هوا داشت تاریک میشد..بدو بدو رفتم..فاطمه لرستانی در رو باز کرد...با تعجب نگام کرد که این موقع من موسسه چکار میکنم!!همه بچه ها اومدن..ازشون پرسیدم برنامه رو نگاه کردین؟فاطمه ها گفتن آره!!خیلی عادی..تعجب کردم!گفتم دیدین عمو اسمتونو خوند؟گفتن:نههههههههههههههههههگفتم فاطمه منو دق دادی چطوری متوجه نشدی؟!اشکال نداره بیا الان ببین...ضبطش کردم..چشماش برق زد..همه دور گوشی جمع شده بودن و گوش میدادن..چند بار که گوش دادن فاطمه مثل یو یو بالا و پائین پرید و گفت:آخ جووون آخ جون..فاطمه لرستانی هم دستاشو باز کرد و مثه پرنده توی حیاط میچرخید و میپرید و گاهی با جیغ گاهی هم آروم میگفت:فاطمه لرستانی از گرگان..فاطمه لرستانی از گرگاااااان.اسممو خوند اسممو خوند!!انگار میخواست همه ی اینا رو با جیغ بگه اما روش نمیشد...دقیقا مثه خودم که یه کم جیغ میزنم یه کم جیغمو قورت میدم...!بعد از بال بال زدن توی حیاط دویید و پرید بغلم..خیلییییی خوشحال بودن...همشون خوشحال شدن ..صد بار فیلمو نگاه کردن...واسه فاطمه یکی از عکسای عمو رو برده بودم که دادم دست مسولشون تا بهش بده....نمیدونم امشب فاطمه ها خوابشون میبره یا نه!!..

عموجون ممنون..از ته دلم خوشحال شدم...اما..

امشب مسول موسسه چیزایی برام تعریف کرد که بدجور ناراحتم کرد..کاش هیچکدوم از این بچه ها مادر و پدر نداشتن..چقدر بده بدونی مادر و پدر داری که به فکرت نیستن..براشون مهم نیستی..

راستی،گناه این بچه ها چیه؟

شکر خدای مهربون مامان و بابای خوب دارم...کاش فاطمه هم داشت..و مریم وسحر و...افسانه و حسن و...کاش همه مامان و بابای خوب داشتن...

پی نوشت۱:نمیدونم فاطمه دعا کرد یا نه اما این دیگه تنها کاری بود که از دستم برمیومد!

پی نوشت۲:باورم نمیشه یکسال از دوستیمون گذشته..خدایا شکرت..این بچه ها تو موسسه خصوصی هستن...تو گرگان موسسه دولتی مربوط به دخترای کوچولو رو پیدا نکردم

پی نوشت۳:چه روزای سختی..چقد دیر میگذره این لحظه ها..عمو،خسته نشو..دوستت دارم عمویی..

پی نوشت ۴:عموجون هر جور که خودتون دوس دارین..اسم...تلفن..مسابقه..هیچی!..بچه ها این ۳ ماه نمیتونم زود به زود آپ کنم...اما بعدش دوباره هر هفته آپ میکنم ان شاالله..

پی نوشت ۵:عمو ممنونم...عمو دیدن مادری که ماهی یکبار میاد به بچه اش سر میزنه خیلی سخته..مادری که فراموش کرده وظیفه و مسولیت سنگینش رو..سخته ببینی یه بچه مادرشو توی پرورشگاه ببینه اونم ماه به ماه..بین بچه هایی که واقعا مادر ندارن..کاش حالا که لیاقت داشتن این فرشته ها رو ندارن بهشون سر هم نزنن تا بچه ها اینجوری افسرده نشن..بلاخره معلوم نیست مادر دارن یا نه!!!...حالا متوجه شدم آجی فیاضی از چی ناراحت بود..امشب با تموم وجود درک کردم...