×××اللهم عجل لولیک الفرج×××
بر سر آنم که گر ز دست برآید دست به کاری زنم که غصه سرآید سلام... این روزا دلم میخواد شاد بنویسم هی نمیشه!! این روزا دیگه نمیدونم چی درسته چی غلط....
دلم گرفته... من یک چیز رو خوب میدونم...اینکه هنوز مثل ۷ سالگیم ساده فکر میکنم..تحمل حرفای پیچیده رو ندارم من حالم بده...مثله تو دوسته گلم که اینو میخونی... میام میام تا که بشم مهمونت من هیچکدوم از کارهایی که به ما نسبت دادن رو انجام ندادم...من شماره ی عمو رو به هیچکسی ندادم..من نرفتم وبلاگ نوستالوژی..من نظر ندادم..من کل کل نکردم...دوست عزیز..میبینی؟تو همه رو جمع بستی اما خیلی ها هستن که الان میتونن همینا رو برات تکرار کنن و بگن این کارها رو نکردن..چطور تونستی جمع ببندی؟من نمیفهمم...دل خیلی ها رو شکستی..من به کنار..میدونی امشب دل چند تا فرشته رو شکستی؟میدونی شیوای من الان چه حالی داره؟و رامینا و .... ثواب کردی توی این ماه رمضونی...برو خوش حال باش..تایید شدی!!!
امشب داشتم به حرفای دیگران فکر میکردم به اینکه دوستای اینترنتی همیشه رفیق نیمه راهن...دوست داشتنشون الکیه..همش بازیه..اما من همه ی این حرفا رو رد میکنم..من میتونم محکم بایستمو بگم دوستای اینترنتی میتونن بهترین دوستا باشن..امشب داشتم کتاب آیت الله بهجت رو ورق میزدم،همونکه نرگس احمدی عزیزم برام فرستاده بود..سر سجاده که چشمم به زیارت عاشورام می افته تو دلم میگم شیوا ممنونم...ممنونم که گفتی بعد از هر نمازت زیارت عاشورا رو میخونی و چقدر کیف میده!!! امشب به خودم فکر کردم،و سولماز نوری نازنینم..سولمازم بهم یاد داد تا روی کلماتم حساس باشم و یادم باشه اگه حتی یک ساعت،یک روز خبری از دوستم نشد،تموم کارها و رفتارو صحبتامو زیر و رو کنم شاید من دلش رو شکسته باشم..اینقدر دوستم برام مهم باشه که از بی توجهیش گریه ام بگیره..اینقدر برام مهم باشه که دلم براش شور بزنه.. به سمانه کاویانی فکر میکردم و گریه هاش...روزی که عمو نبود..انگار از دوری زیاد قلبش داغ شده بود و صداقت درونش کم کم ذوب میشد و صورتشو خیس اشک میکرد.. یاد سحر از گیلان،که توجه و دلسوزیش گاهی منو به فکر فرو میبره!کاش منم حواسمو جمع کنم و بیشتر اطرافیانمو ببینم.. یاد دریای نازنینم،روزی که گفتم تا کنکور وبلاگمو آپدیت نمیکنم و اون برای اولین بار باهام تماس گرفت...دریا گریه میکرد و میگفت نرو!و من مات و متحیر مونده بودم از اینهمه مهربونی..دریا چقدر شبیه فرشته های بارونه! یاد رامینا حسینی عزیزم و بغض ها و نگرانی های کودکانه و واقعیش..یاد دل نازکش که هیچوقت نخواست دلی رو بشکنه... یاد تموم آجی هام...یاد تموم مهربونیای واقعیتون..یه چیز امشب داغونم کرد..اینکه باور ندارن ما واقعا نفسمون به نفس هم بنده... یاد روزی که شیوا تصادف کرد و پاش شکست و بند بند وجودم تیر کشید...یاد شبی که سولماز شک زده از تصادف وحشتناکی گفت که از بیخ گوشش رد شده بود،و پاهام سست شد و بی دلیل گریه میکردم... یاد روزی که زهرا از پله های مدرسه اش پرت شد و سرش ضربه خورد و تا بره دکتر دلم هزار راه رفت.. یاد شبی که کرمان آماده باش زلزله داده بودن و تا ۳ـ۴ صبح دل تو دلم نبود برای صدیقه معین الدینی و خواهرم که کرمان بود.. یاد ...! قرآن! نویسنده:خدای مهربون
خدایا کمکمون کن تا دل بنده هاتو نشکنیم.. سجاد عزیزم،میبینی؟! خودت که حال آجی هاتو میبینی..نیازی نیست که برات بگم..اما میخوام که دعامون کنی.. به خدا بگو حرف دل ما رو..حواست که هست؟..فرشته کوچولوی نازم ،تنهامون نذار...
مرا در منزل جانان چه امن عیش؟ چون هر دم جرس فریاد میدارد که بربندید محفل ها... که بر بندید محفل ها... که بربندید محفل ها...
پی نوشت۱: از دوستی هامون گفتم چون حس کردم خیلی ها درمورد ما اشتباه فکر میکنن...دوستی های ما آب دوغ خیاری نیست..ما جونمون به جون هم بنده.. سلام عمویی و آجی های نازم... عاشق این عکسم!خوش به حالش!ببینین پاهای کوچولوش چقدر پاکه!چقدر معصومه میشه دوباره پاهام اینجوری بشن؟
راستی ! حواستون نیستا!یکی از آجی هامون برگشته http://www.pransesalone00amoo.blogfa.com/
پی نوشت۱:از همتون بابت ختم انعام ممنونم...روزشو توی همین هفته اینجا میگم. پی نوشت ۲:همیشه عمو ما رو خوشحال کرده..۸ سال!و ادامه داره...بیاین از این به بعد سعی کنیم ما عمو رو خوشحال کنیم..یادمون نره که آرزومون این بود که عمو کنارمون باشه...حالا هست!یادمون نره هیچ چیز موندگار نیست، وبلاگ عمو هم..سعی کنیم مهم ترین چیزایی که عمو باید بدونه رو بهش بگیم.مهم اینه که بگیم و مهم اینه که عمو میخونه..و اگه فرصت داشت جواب میده...عمویی خدا قوت.
دست علی یارتون خدا نگهدارتون/تو قلب من میمونه امید دیدارتون
مهمون اون چشمای مهربونت
اگه تو بشی پرنده من آسمونت میشم
پر و پر و پر پر بزن من آشیونت میشم
اگه تو بشی یه ماهی منم یه دریا میشم
دستامو مثل موجا روی سرت میکشم
دوسم داری میدونم
دله که به دل راه داره
بچه بودن بین آدم بزرگا خیلی سخته...سخت تر از اون چیزی که فکرشو میکردم..چرا بچه ها همه چیز رو باید توضیح بدن؟چرا همش دلیل؟چرا...این خیلی درد بزرگیه..بزرگترا درکش نمیکنن پس ما بچه ها وقتی دلمون میشکنه بهتره به بزرگترا هیچی نگیم چون اونا به غصه های ما میخندن..چون نمیتونن تصورشم بکنن که چقدر دلمون گرفته...
شازده کوچولو ،رامینا دلش میخواد اینا همش یه خواب باشه..شیوا میگه بگو که هنوز دوسمون داره،نرگس میگه مگه چی شده؟.. صباح میگه یه بازیه مگه نه!!؟! بهار میگه برام توضیح بده مگه قدیما چه اتفاقایی افتاده که بی خبرم!...شازده کوچولو دلم گرفته..من چطوری آرومشون کنم؟
کرمان که رفته بودیم یه شب قرار شد بریم توی مجلسی که خیلی تعریفش رو شنیده بودیم...خدا رو شکر اجازه دادند که بریم..شب جمعه بود..منو خواهرم رفتیم که بشنویم..این مجلس با همی مجالس دیگه فرق داشت..هر چند چون گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش اون شب رسمی تر بودند..افراد خاصی اونجا حضور داشتن اما منو خواهرم توی اتاق دیگه ای بودیم و فقط گوش میکردیم..آخر مجلس آشنای ما که تو اون جمع آسمونی حضور داشت از حاج آقای سیدی که بهشون آقا سید میگفتن خواهش کرد که بیان و برای منو خواهرم چند جمله ای صحبت کنن..فکرشم نمیکردم که ما بخوایم آقا سید رو ببینیم...دست پاچه شدم..قلبم تند تند میزد..ایشون نصیحتمون کردن که زیارت عاشورا و دعای توسل و سوره ی یاسین رو زیاد بخونیم..روی زیارت عاشورا خیلی تاکیید داشتن..میگفتن دعای عجیبیه..
این ختم انعام رو برای ۴ نفر میخونیم که انشااالله شفا پیدا کنن ..دوستم و بابای فرزانه و فامیل یکی از دوستامون و مادربزرگ شیوا ازتون ممنونم که شرکت کردین... تاریخ ختم انعام: پنجشنبه ۱۲ شهریور
کتاب امروز!
عمویی و آجی ها!این عکسا رو ببینین!
اینجا من ۴ سالمه(سمت چپی!)دقیقا همونجایی که عمو چند سال بعد ایستاده...
مهسا آ.از نیشابورفقط چند نفرمون متوجه شدیم!همون بزرگترین گالری عکس عموپورنگ...درسته عمویی اومده و خوشحالیم اما آجی هامونو فراموش نکنیم..!آجی مهسا خوش اومدی
من ژاله فرهادروش متولد 14مرداد 1369 هستم
این وبلاگ رو تقدیم میکنم به بهترین عموی دنیا عموپورنگ عزیزمون..
